Pages Navigation Menu

Huurwoningen bouwen tegen de crisis

Als vervolg op de column van 22 maart over de huizenmarkt (een inmiddels in de pers vaak gedeelde analyse)  wil ik opnieuw pleiten voor forse overheidsinvesteringen in de bouw, met name de bouw van huurwoningen.

In de felle discussies over de noodzaak van bezuinigingen versus het stimuleren van economische groei is inmiddels in heel Europa wel duidelijk dat we ons niet uit de crisis kunnen bezuinigen.

Als je als overheid extra geld uitgeeft om groei te bevorderen dan moet je dat doen op een wijze die de binnenlandse werkgelegenheid ten goede komt (en niet de producenten van smartphones in Korea). Dan kan met name via de bouw van huurwoningen. Daar is ook het grootste rimpeleffect in de economie te verwachten. De bouwvakkers weer aan het werk, de gemeenten verkopen weer grond, de verhuizers kunnen weer verhuizen, de meubelbranche weer tapijt leggen.

Waarom juist investeren in huurwoningen? De koopwoningmarkt is voor jonge werknemers voor vele jaren onbereikbaar geworden. Flexibele arbeidscontracten, en strenge hypotheekvoorwaarden met hoge netto maandlasten maken kopen voor hen bijna onmogelijk. Het alternatief is dus huren. En daar zit juist een groot probleem, met name in de Randstad.

Natuurlijk er zijn wel veel koopwoningen tijdelijk te huur, maar die huurprijzen zijn zeer hoog omdat ze de maandlasten van de koopwoning van de verkoper moeten dekken. In dergelijke woningen wordt door huurders voor de korte termijn ook niet geïnvesteerd.

Als de overheid in plaatst van de Woningbouwverenigingen te plukken, hen stimuleert om samen met de Gemeenten snel bouwplannen voor huurwoningen te ontwikkelen (hoeft niet perse sociale woningbouw te zijn), dan slaat ze twee vliegen in één klap: werkgelegenheid en meer huurwoningen. Ook zouden particuliere beleggers kunnen worden gestimuleerd om grote aantallen koopwoningen te kopen voor verhuur. Huurwoningen bouwen is rendabel investeren, dus daar kun je als overheid of woningbouwvereniging rustig geld lenen ( bijv. van de pensioenfondsen).

Nu gebeurt er helemaal niets. We moeten niet raar opkijken als wat nu in Duitsland gebeurt ook in Nederland gaat gebeuren. Het enorme vluchtkapitaal uit Griekenland, Spanje, Portugal en Italië zoekt naar rendement in veilige landen. In Duitsland worden hele blokken huurhuizen opgekocht, de oude bewoners de huur opgezegd, huizen een beetje opgeknapt en dan weer tegen veel hogere huren verhuurd. Daar verliezen de steden in rap tempo goedkope huurwoningen voor de lagere inkomensklassen. De 67 jarige Rosemarie Fliess pleegde zelfmoord toen ze na 40 jaar uit haar woning werd gezet.

Als dat in Nederland gebeurt, een land waar de laatste 10 jaar veel te weinig huurwoningen zijn gebouwd, ondanks een groeiend aantal huishoudens, dan gaan we een periode van sterke inflatie van huurprijzen tegemoet. In Amsterdam is 1200 euro kale huur voor 50 m2 als niet eens meer vreemd. Daarmee leggen we opnieuw een toekomstig mijnenveld onder de economie, want wie veel te hoge huren betaald heeft weinig geld voor andere bestedingen.

Facebooktwitterlinkedinmail