Pages Navigation Menu

Al mijn muziek

Ik begin de laatste jaren wat moe te worden van steeds weer nieuwe technologie. Weer een onbegrijpelijke gebruiksaanwijzing moeten lezen. Als consument werd ik de afgelopen tien jaar van een very early buyer een very late follower. Maar soms zijn er wondertjes.

De Apple i-Pod (classic) is voor mij zo’n wondertje. Er moest wel wat voor gebeuren, maar al mijn bijna 1000 CD’s, bandjes en platen staan op dat minidingetje. En er kunnen er nog 3000 bij. Een wondertje van eenvoud en toegankelijkheid. Een apparaat waar je niets mee hoeft, behalve gewoon gebruiken.

Veertig jaar muziek was in een keer weer terug. Ik kan al die titels en plaatjes op het schermpje zien. En dagelijks klinkt nu  bijna vergeten muziek uit veel verschillende levensperioden uit mijn stereo ( je hangt dat dingetje gewoon aan je installatie of aan je autoradio). Bob Dylan uit de jaren zestig (die klonk toen ik van huis weg liep), orchestrale pop van Pink Floyd uit de jaren zeventig, van al die schitterende lifeconcerten, die we bezochten. Griekse muziek die onze vele reizen in de jaren tachtig in een donkerbruine Golf Diesel naar Griekenland begeleidden.  Phil Collins in de jaren negentig, muziek voor in het vliegtuig. Muziek die je de stemming en energie uit vorige levens weer even doet ervaren. Pure vreugde. En wat weemoed natuurlijk.

 

Deel of print dit artikel

facebooktwitterlinkedinmail