Pages Navigation Menu

Toekomstige Welvaart: Tweede Kamer doe onderzoek naar de toekomst! (slot)

werkloos kost

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van de 45 jarige Rabobank medewerker, die binnenkort werkloos is, wordt verwacht dat hij nog zeker 25 jaar werkt tot zijn pensioen. De kans is groot dat deze man of vrouw in een moeras van ellende en armoede terecht komt, omringd door goedbetaalde ZZP’ers zoals sollicitatietrainers, jobcoaches, re-integreerders, volgens protocol werkende UWV strafuitdelers, Gemeentelijke bijstandsklusjesverstrekkers, schuldhulpverleners, premiejagende incassobureaus en gijzelende boete-inners.

In de Nederlands gereformeerd economische waardencultuur is werkloos blijven je eigen schuld – ongeacht de technologische stand van de economie. Er is immers altijd werk, als je maar wilt werken, desnoods als aspergesteker. En schulden ontstaan alleen omdat je niet zuinig genoeg bent.

Het is een ontkenning van de realiteit, welke alleen het belang dient van de nog wel werkenden. Zoals Nobelprijswinnaar Stiglitz, econoom, al beschreef: de 1% rijken en machtigen leiden 59% van de gezonde werkende burgers de toekomst in, de 40% minderbedeelden als zondebokken achter zich latend: werkloos, sociaal en digitaal minder begaafd, arm, geestelijk verward, ouder, chronisch ziek of anderszins gehandicapt.

De neoliberale politici van de Partij van de Arbeid, Groen Links, D’66 met de VVD voorop, prediken vanuit eigen Randstedelijke kring, het evangelie van de werkenden. De bijna-belastingvrijdom van de ZZP érs die hun eigen broek ophouden is voor de VVD heilig. Maken die veelal quasi zelfstandigen geen gebruik van publieke voorzieningen als bijvoorbeeld wegen en onderwijs?

De Belastingwet 2016 werd bijna onderuit gehaald door D’66 omdat de werkende tweeverdieners niet bijna alle belastingverlagingen- en toeslagen werden toegekend. Geen aanrechtsubsidie meer voor niet-werkende dus – volgens deze elite – ongeëmancipeerde vrouwen. Veel van die vrouwen zijn de afgelopen jaren ontslagen in de Thuiszorg of gedwongen onbetaald mantelzorger geworden voor oudere familieleden. De voorstanders van Globalisering en Europese integratie laten de verliezers achter zich als oud vuil. Mensenrechten worden alleen gepredikt voor het buitenland. Die achterblijvende 40% kan zich nog slechts wenden tot de weinig effectieve protestpartijen als PVV, SP en 50 Plus.

Bij de berekeningen over hoe onze welvaartsstaat betaalbaar te houden, worden inmiddels door het CBS de 15-75 jarigen tot de potentiele beroepsbevolking gerekend. Dat zijn 12,7 mln burgers. Volgens die definitie zijn dus 4,7 mln burgers werkloos, dus niet productief. Het zal niet lang meer duren of de 18 jarige AH winkelmedewerker, krijgt niet alleen concurrentie van een 17 jarige leeftijdgenoot, maar ook van een 65-plusser.

Parlementaire Enquêtes kijken veelal naar het verleden. Hoe zat het nou met dat bonnetje van die deal van Justitie met die crimineel 15 jaar geleden? Maar wie kijkt er in de politiek naar de toekomst?

Wanneer komt er een brede parlementaire enquête naar de Economische Toekomst van Nederland? Naar de toekomstige Arbeidsmarkt? Naar de absurde verspilling van al die Werkgelegenheids- en Uitkerings (controle) instanties tegenover bijvoorbeeld een beperkt basisinkomen (zoals Finland nu onderzoekt)? Waarom geen onderzoek naar een Deltaplan voor de snelle bouw van betaalbare huurwoningen, zoals in de jaren vijftig?

Waarom geen discussie over het sterk verhogen van het minimumloon (nu euro 8,80 per uur), zoals in Engeland en de Verenigde Staten? De conservatieve regering in Groot Brittannië wil in een aantal stappen het minimumloon sterk verhogen met als doel ieder huishouden, waar één iemand werkt,  tenminste een ‘livingwage’, een basisinkomen te verschaffen waar ze van kunnen leven zonder een hele riedel toeslagen. Als bedrijven belastingen ontwijken, moeten ze maar op een andere wijze mee betalen aan de samenlevingen waarin ze hun winst maken.

Nederlanders maken zich volgens de NRC zorgen over de toekomst. Dat is meer dan terecht. De onrust die de komst van grote aantallen vluchtelingen in onze samenleving te weeg brengt is slechts een projectie van dit onbehagen. Het onbehagen van vele burgers die hun toekomstige welvaart en die van hun kinderen bedreigd weten.

 

-

facebooktwitterlinkedinmail