Pages Navigation Menu

Waarnemen als filosofische bron

Als waarnemer ben je deel van de werkelijkheid welke je observeert. Op natuurkundig kwantum niveau schijnt het observeren zelf al invloed te hebben op de werkelijkheid : het pad van de kwantumdeeltjes wijzigt puur als gevolg van de observatie.

Ik leef in de wereld, maar ik ben ook ‘van’ diezelfde wereld. Ik zie van alles om me heen slechts dat wat betekenis voor mij heeft. Ik ben bijvoorbeeld niet gevoelig voor mode, dus ik zie ook niet of iemand modieus gekleed is of niet.

Als iets wat ik waarneem me ‘raakt’  (bijv. irriteert) dan leg ik datgene wat ik voor ‘mijn’ wereld van belang vind (en de voor mij daarbij geldende regels) als sjabloon over de werkelijkheid en vind iets goed of fout. Fietsers bijvoorbeeld die al bellend door een rood licht rijden. Ik vind iets, terwijl de verschijnselen in de wereld gewoon ‘het geval’ zijn.

Een belangrijke filosofische vraag is of je kunt waarnemen zonder er een oordeel over te vellen, zonder te argumenteren dat de werkelijkheid anders moet zijn, beter, anders, mooier of minder slecht. Je zit immers gevangen in je eigen individuele waardensysteem, van jouw manier van kijken en wijze van ervaren. Wellicht is dit het proberen waard: om meer waar te nemen en minder te oordelen in 2013.

facebooktwitterlinkedinmail