Pages Navigation Menu

Snoeien door te knoeien

bijl“Groeien door te snoeien”, zo heette het saneringsplan waarmee de NS mij eruit heeft gewipt”, vertelde een meneer mij die bij de Emmaus werkt. Dat heeft een manager heel knap bedacht, oftewel “geframed” zoals dat tegenwoordig wordt genoemd. Zo verkoop je een massaal ontslag aan eigen mensen en aan de wereld. Het snoeien zou 2400 arbeidsplaatsen kosten, las ik ergens op internet in een bericht uit notabene 1984.

Dit soort operaties, daar gaan jaren overheen, weten we inmiddels ook. Gepaard gaand met allerlei beloften van de NS-directie, was de OR destijds akkoord gegaan. En daarna konden de managers hun gang gaan, want wie houdt er nog toezicht op beloften? Een groep oudere trouwe, dus dure, werknemers van de NS werd ontslagen, want dat is makkelijk incasseren

Een gevolg is dat er nu bij de Emmaus in Hoograven een zeer verbitterde meneer werkt, als vrijwilliger, die jarenlang zich met hart en ziel voor de NS heeft ingezet. “Ze konden me ’s nachts wakker maken en ik stond voor ze klaar. Ik wist alles, ik zag alles, maar ik was natuurlijk op een gegeven moment te duur.” Loyale ervaren oudjes eruit en onervaren hijgerige jonkies ervoor terug. Snoeien is vast gelukt, maar hoe zit het met dat groeien? Behalve waarschijnlijk de toename van het aantal managers, inclusief hun portemonnee. En is het er dan ook beter op geworden? Als we als maatstaf nemen wat er de afgelopen jaren via de media over de NS naar buiten is gekomen dan weten we alleen maar dat fout na fout zich heeft opgestapeld. Knoeipartijen.

Ik zit vooral in mijn maag met die meneer bij de Emmaus, die ook daar alles zag en mij aanspoorde dat ik niet mijn winkelmandje moest vergeten mee te nemen, want……… Wat een zeurpiet dacht ik, totdat hij zijn verhaal vertelde. Je kunt niet in één keer ophouden met zien. Deze meneer zag gewoon veel te veel.

facebooktwitterlinkedinmail