Pages Navigation Menu

Kaap Finisterre

Het voordeel van het ontbreken van adequate internetverbindingen, als je in het buitenland zit, is dat je het nieuws vaak maar in eenregelige koppen kunt volgen. Daarnaast heb je opeens zeeën van tijd om gewoon echte boeken te lezen. Knisperende pagina’s in allerlei grootten en lettertypen. Boeken die ergens in je gezichtsveld liggen en je steeds weer uitnodigen om verder te gaan.

Met de afstand en de stilte op de camping (wat zou ik die stilte graag in Nederland importeren..) ontstaat ook de ruimte voor achtergrondwerk in je brein. Een defragmentatieproces net als op de PC. Er ontstaat plek voor nieuwe combinaties van gedachten over dezelfde werkelijkheid.

Beelden borrelen naar boven. Het heeft als mens weinig zin om dag in dag uit te reageren op de werkelijkheid zoals de media die beschrijven. Want ze tonen een fictieve werkelijkheid welke bepaald wordt door de commerciële belangen van de media en de ego’s van de redacteuren. Ze spreken ons nog slechts aan op ons gevoel van (on) rechtvaardigheid, op onze genetisch overweldigende belangstelling voor slecht nieuws (is er een leeuw in de buurt?) en met roddels in het dorp Nederland (human interest). De daarmee opgeroepen stress kunnen diezelfde media daarna kalmeren met behulp van audiovisuele verstrooiing.

Een ander beeld. Politiek is geen bedrijf meer voor volksvertegenwoordigers welke pogen richting te geven aan de toekomst van de gemeenschap. Het is verworden tot een nooit eindigende wedstrijd tussen bestuurders/managers geworden en de journalisten om de beelden van de werkelijkheid voor het publiek ten eigen bate te manipuleren.

Ergens in de jaren negentig is een ontwikkeling gestart waarin de politieke technocraten (hoe kun je iets economisch het beste doen) het hebben overgenomen van de democraten (welke maatregelen neem je op grond van welke sociaal-ethische opvattingen). In diezelfde periode hebben financiële belangen de koers van de media in populistische zin verlegd (wat leest de lezer het liefst).

Starend naar een tanker in de buurt van Kaap Finisterre doemt nog een beeld op: waarom steeds naar het voorbijglijdende water kijken in plaats van naar de koers van het schip die slechts met grote vertraging te wijzigen is?  Kaap Finisterre aan de Spaanse Costa del Morte, waar in de historie heel wat schepen op te pletter zijn gelopen.

facebooktwitterlinkedinmail