Pages Navigation Menu

Armen van taal

Onze taal verarmt. We gebruiken onderling minder woorden en uitdrukkingen. Het beleid van de media is om zaken zo eenvoudig mogelijk uit te drukken, begrijpelijk voor mensen met de laagste opleidingsniveaus. Wij volgen hun voorbeeld.

Onze taal wordt compacter en slordiger. De stress van de eindeloze reeks berichten via e-mail en smartphone leidt tot haastige slecht geformuleerde rapberichten aan elkaar, doorspekt met afkortingen.

Onze taal economiseert. We beschrijven ons leven inmiddels ook in termen van investeringen, kosten-baten en efficiency.

Ook onze taal verliest cultuur. We weten minder van onze geschiedenis en onze christelijke wortels. Dus gebruiken we heel veel uitdrukkingen niet meer die onze ervaringen en die van vorige generaties kernachtig weergeven.

Onze taal is digitaal. We drukken nog slechts toestanden uit: één of nul.  Leuk / niet-leuk.

Onze taal werd een stripverhaal. Een plaatje zegt meer dan 1000 woorden. Maar zonder de woorden kunnen we het plaatje niet eens meer interpreteren.

Onze taal is een script. We kunnen zakelijk alleen nog volgens vooraf vastgelegde patronen met elkaar overleggen. Mijn verhaal als klant moet passen in de mogelijke taal van callcenters en standaardbrieven van de leverancier.

Onze taal wordt gehypet. Gebeurtenissen worden nog slechts beschreven in de meest emotie oproepende termen.

Onze taal is gespind. We communiceren niet de waarheid, maar pogen tot eigen voordeel te beïnvloeden wat de ander dient te denken.

Onze taal verliest haar emotionele muzikaliteit. Zoals de grote klassieke symfonieën verfijnd alle varianten in heftigheid en finesses van onze gevoelens beschrijven, zo kon de taal fijnzinnig ons gevoelsleven tot uitdrukking brengen. Ons ontbreekt het taalgevoel om de rijkdom van ons innerlijke leven nog uit te drukken.

Onze taal dempt onze emoties niet meer en dus gedragen we ons heftiger. Taalverarming als klimaateffect.

Hoe moeten we onze verhalen nog met elkaar delen, nu ons de taal ontbreekt om dat verhaal authentiek en met gevoelsprecisie weer te geven? Hoe kunnen we elkaar zonder taal nog kennen? Hoe kunnen we als armen van taal nog met elkaar samenleven?

facebooktwitterlinkedinmail