Pages Navigation Menu

Walhalla (deel 2)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het gesprek met de heren filosofen (zie deel 1) was uitermate verhelderend en vooral hartverwarmend. Niet dat ik al helemaal begrijp hoe de wereld en het Walhalla in elkaar steekt, want daarvoor spraken de giganten toch net iets teveel in filosofisch jargon en daar heb ik iets te weinig kennis en te zwakke hersenen voor. Ze gaven allemaal vrolijk toe dat ze er met hun filosofische systemen en opvattingen danig naast hadden gezeten. Maar met al hun denkwerk opgeteld, vermenigvuldigd en tot de tiende macht verheven, waren ze ook weer niet zo ver verwijderd van hetgeen men de Alomvattende Waarheid noemde.

Tijdens ons gesprek snelde Einstein met zijn warhoofdige haren voorbij. Hij had kennelijk grote haast. Spinoza riep hem een beetje plagend na: “Albert…., Albert… jongen, doe eens wat kalm aan, kom toch wat met ons drinken. Je mag het dan van ons gewonnen hebben maar daarom is twee plus twee nog altijd……” “Soms net iets meer en soms net iets minder dan vier”, voegde de logicus Bertrand Russel er vrolijk aan toe. Albert veinsde hen niet te horen maar grijnsde breeduit in het voorbijgaan. Spinoza heeft me naderhand een beetje uitgelegd wat Albert op het spoor was, iets in de trant van wat hijzelf drie eeuwen eerder ook al zo ongeveer had bedacht.

Dat al het bestaande, van het kleinste deeltje tot het hele universum, al het levende en niet levende, onderhevig is aan eindeloze ketens van oorzaak en gevolg, waarvan we op aarde maar een fractie zelf ervaren en nog minder begrijpen. Ik raakte van zijn uitleg wel overtuigd, moet ik zeggen. En dat al die causale ketens een wetmatigheid volgen die we op aarde nog niet ontdekt hebben. Dat we er hooguit een splinter van begrijpen, met hulpmiddeltjes als wiskundige getallenreeksen en formules die zich in een of andere verklarende theorie laten samenpersen en die zich abstract achter alle realiteit verborgen houden.  Er zit dus systeem in de chaos, het toeval én het lotsbestel. Zoveel was me wel duidelijk. Alleen snappen ze op aarde dit Grote Systeem nog maar voor een nanomillimeter speldeknop. Althans Einstein begreep dat destijds al.

Snapt u het nog? Niet? Nou laat maar zitten dan. Ik wilde alleen maar zeggen dat jullie je niet zo druk moeten maken als je iets niet begrijpt. Heb geduld, want het is zoals het is, punt uit. Dat Grote Systeem is wat je hier in één klap leert, of beter gezegd niet leert maar bewust wordt zonder te weten waar je dat inzicht vandaan haalt. Genoeg hierover, u gaat het nog doorkrijgen, te zijner tijd.

En mag ik u nog iets ongelofelijk onaards vertellen? Je mag hier kiezen tussen dood blijven of meerdere keren sterven. Tussen hier blijven zal ik maar zeggen of herboren teruggaan naar de aarde. Niet dat iemand snel voor dat laatste kiest want leven is lijden, dat weet iedereen, en in het Walhalla lijd je niet. Dus waarom zou je in hemelsnaam terug gaan? Doodgaan is dus niks definitiefs en erfelijks. Maar vrijwel iedereen wil toch maar liever één keer dood, zo blijkt hier.

Desondanks blijkt er een klein aantal hardnekkige recidivisten terug te zijn gegaan. De man die ze Jezus noemen, een zekere Boeddha, een heerschap Mohammed, u kent al die zogenaamde profeetachtigen wel zo’n beetje. En ook gingen andere figuren terug die zich “Opperwezen” of “God” hebben genoemd en die zich in een of andere gedaante, meestal incognito, onder de mensheid hebben begeven.

Ze bedoelden het allemaal goed natuurlijk maar ze kwamen er al snel achter dat ze met al hun (half) goddelijke passie verkeerd begrepen werden. Dat ze in al hun pogingen om het lijden op aarde wat te verzachten op hun neus gingen en meestal meer kwaad dan goed aanrichtten. Tegenwoordig zijn er dan ook nauwelijks lieden die het nog eens willen proberen. Dat zullen jullie wel gemerkt hebben toch? En de helden die het geprobeerd hebben, tsja, we moeten er hier een beetje om lachen. Zijzelf niet in de laatste plaats. Die badinerende toon die we hier over hen aanslaan komt natuurlijk omdat niemand hier binnen de horizon van zijn eigen tijdperk denkt want de geschiedenis is een begrenzing die hier totaal is weggevallen. Tijd is voor ons onzin. Eigenlijk is die hele reïncarnatie kwestie een kleine imperfectie van het Walhalla, een onregelmatigheidje, een weeffoutje, denk ik. Ik weet ook nog niet precies hoe het zit.

O ja, ik zou u nog inlichten over de Hel van het Walhalla, een paar trappen hier naar beneden. Dat is een ander verhaal, zo godsgruwelijk dat ik bij nader inzien het maar even opschort om u niet al te zeer van slag te brengen. Eén ding wil ik er nog wel over kwijt: denk niet dat er hier niet aan ethiek, moraal en recht gedaan wordt. O jawel, wees maar goed voorbereid als het zover is!

Voorlopig geef ik deze brief mee aan een klaarstaande reïncarnist die hem wel op een aardse plek bij een bevoegd persoon zal brengen.  En het kan wel eens even duren voordat u mijn volgend relaas ontvangt want reïncarnisten zijn, zoals ik al zei, erg schaars . En bevoegde personen zijn vaak erg achterdochtig tegenover dit soort berichten uit het Walhalla.

Misschien tot over een paar eeuwen, zoiets?

facebooktwitterlinkedinmail