Pages Navigation Menu

Was will der Mann?

Freud vroeg zich af: Was will das Weib? Dan vraag je je toch ook onmiddelijk af: Was will der Mann?

Adler (die in 1911 brak met Freud) wist dat wel: Perfectie! Helemaal mee eens! Niet dat elke man in feite een perfectionist is want de meeste mannen zijn nogal sloddervossen, stuntelaars, broddelaars, klungels, kortom hopeloze achterblijvers bij de Perfectie. Ik voorop. Maar dat wil niet zeggen dat die stumpers niet stiekum stinkend jaloers zijn op hun helden die wel alom of ergens excellent in zijn. Het punt is natuurlijk langs welke weg en met welke middellen je probeert die onbereikbare perfectie te benaderen, daar gaat het om. Nou, dat is heel gemakkelijk te zien tegenwoordig: alles draait om de God Geld. Niet dan? Wie vecht er nog voor principes en idealen die voorbij gaan aan Geld, en laten we niet vergeten, Macht en Sex? Dat zijn alleen de jaloerse achterblijvers, de minkukels, de levensgebochelden met hun morele verontwaardiging en hun morele chantage. Nou ja, ik overdrijf wat maar in elke hyperbool zit wel een verborgen Waarheid. En men moet het verborgene niet verwarren met het onbegrepene!

Dus: in ons tijdperk schrijft het wezen van onze persoonlijkheid voor dat Perfectie gelijk is aan veel geld hebben. Wat kort door de bocht maar daar komt het kennelijk op neer. Of zouden wij het wezen van onze mannelijke natuur verkeerd begrijpen? Zouden we misschien op een dwaalspoor gezet zijn en toch het verkeerde middel geld gebruiken? Ik vraag me altijd af: wat doen die mannen toch met al hun miljoenen? Auto’s, huizen, grond, dure schoenen, Rolexen, escorts? Kweenie.

Al het psychologisch onderzoek vertelt ons dat het nooit gaat om wat je bezit maar om wat je bezit tov een ander. Dus gaat het niet om geld maar om de pikorde, om het aanzien, dus wie het meest de perfectie dmv. geld benadert? En wat hebben die mannen dan eigenlijk, uiteindelijk? Wat krijg je terug voor aanzien als topdog, alpha mannetje? Ik denk dat ze stiekum uit zijn op liefde, genegenheid, eindelijk eens echt geaccepteerd worden, erbij willen horen. En dan zijn we precies weer bij Adler terug die zei: “basisvoorwaarde voor het streven naar perfectie is het sociale gevoel, het gemeenschapsgevoel.” Maar bij wie wil je dan eigenlijk het meest horen?

Oh, wacht eens even: interessant is hier dat onderzoek van stervensbegeleidster Bronnie Ware, naar wat mensen op hun sterfbed zeggen waarvan ze spijt hebben. Nou dat liegt er niet om! En ze zullen er ook niet zo gauw om liegen. Ze zeggen alles. In ieder geval, wat alle mannen zeiden, niemand uitgezonderd, was: ” Ik wou dat ik minder hard gewerkt en meer tijd aan mijn gezin besteed had.” Het gaat dus om de liefde. Het streven naar Perfectie dient de Liefde. Hetgeen te bewijzen was.

Ik lig nog niet op mijn sterfbed (tenminste niet dat ik weet). Maar ik doe het wel wat rustiger aan. Dat ik een sukkelaar ben, tsja, ik heb er mee leren leven. Want Geluk volgt pas na acceptatie van de Werkelijkheid heb ik geleerd. Misschien moeten we toch een beetje perfecte Stoïcijn willen worden. Zou dat kunnen?

facebooktwitterlinkedinmail