Pages Navigation Menu

De schuldige burger

 

Het neo-liberalisme begint in Nederland zo langzamerhand neo-christelijke trekjes te vertonen. Niet vergevend katholiek maar stijl gereformeerd met een grote nadruk op schuld en boete.

In deze economische kerk is de natuurlijke toestand van de mens het werken voor zijn brood, waarbij hij of zij in de strijd om het weinige werk in een soort van permanente economische oorlog verkeert met alle medebewoners op de wereld. Daarom moeten de werkers flexibel zijn en zich permanent bijscholen. Daarnaast dienen zij hun rol als consument met verve te vervullen ten behoeve van de economische groei, waar zijn werk van afhankelijk is.

Tegelijkertijd is de macht van deze kerk de afgelopen jaren sterk toegenomen. De hiƫrarchie in de bedrijven en instellingen is hersteld naar de situatie van 100 jaar geleden. De angst van de werknemers ook. Je werk kwijt raken is een drama dus pas op voor je baas of manager.

De overheid als representant van de burger kiest stap voor stap ook steeds meer voor een controlerende en straffende machtspositie. Ze verzamelt alsmaar meer informatie, vooral digitaal, om ons te kunnen controleren. Zo lang een burger werkt en inkomen heeft en zich netjes gedraagt, merkt hij of zij er nog niet veel van. Maar zodra iemand een beroep doet op overheidsregelingen komen ook hier de economisch geloofsdogma’s tot uiting.

  • Geen werk? Dan zoek je niet hard genoeg. Er is altijd wel ergens een baantje.
  • Geen inkomen? Eigen schuld, dus alleen in bijzondere gevallen bijstand, want ondersteuning is eigenlijk liefdadigheid op kosten van je medeburgers.
  • Chronisch ziek? Dan heb je pech in je leven. Zoek het maar uit met familie, buren en vrienden.
  • Afhankelijk van pensioen of zorgregelingen? Dan heb je geen rechten meer, de instanties wijzigen de regelingen naar bevindt van economische zaken.
  • Psychische problemen? Die worden door de instanties niet meer erkend – die burgers moeten maar flinker zijn. Psychiatrie en medicijnen worden niet vergoed, tenzij sprake is van een persoonlijkheidsstoornis, die je als burger/ werkende diskwalificeert.
  • Problemen met bedrijven of overheid? Geen betaalbare juridische bijstand meer.

De democratische scheiding der machten wordt in dit geloof als te kostbaar beschouwd. De rechter moet als het kan buiten beeld blijven. Straffen moeten zoveel mogelijk automatisch bestuurlijk kunnen worden uitgedeeld.

  • Formulier verkeerd ingevuld en 100 euro teveel toeslag ontvangen? Met hoge boete terugbetalen en voortaan de stempel F ( van fraudeur) op je digitale dossier. Zonder dat er een rechter aan te pas komt.
  • Nog niet definitief schuldig verklaard? Toch maar vast straf uitzetten. Eventueel achteraf wel 80 euro per dag schadevergoeding. Maar geen compensatie voor het feit dat je je baan bent kwijt geraakt!
  • Boete niet betaald? Gijzeling in de gevangenis totdat de boete is betaald, net als in de 18e eeuw.

We staan als burger veelal nog slechts als economisch onderdaan tegenover de bestuurders en managers van overheden en bedrijven, alle marketing en propaganda van participatie ten spijt.

Vooral voor de minder begaafde en zwakkere burgers – zo’n dertig procent van de bevolking, is het inderdaad economisch oorlog en ze hebben geen plek meer om te schuilen.

 

Deel of print dit artikel

facebooktwitterlinkedinmail