Pages Navigation Menu

We consumeren omdat er geen hemel meer is

Volgens velen is het liberaal-kapitalistisch systeem verantwoordelijk voor de huidige consumptiemaatschappij, waarin alleen nog aandacht bestaat voor consumeren en bezit, terwijl andere waarden in het leven niet meer tellen. Is dat zo? Ik denk dat er eerder een relatie ligt met onze postmoderne levensvisie.

De Wetenschap onttoverde de wereld. God werd dood verklaard. We verwierven een materieel wereldbeeld: bijna alles van de dode en levende wereld kan wetenschappelijk worden verklaard. We zoeken daardoor onze sociale betekenissen nu ook grotendeels in de materie.

Ook leerden we via de wetenschap meer over onszelf. De menselijke drang tot overleven wordt vooral aangedreven door de drang tot voortplanting. In de nieuwe menselijke wereld van de (anti-) conceptie-technologie kan seksualiteit zich tegenwoordig beperken tot een plezierig spel van lust en opwinding.

Maar in de menselijke psychostructuur is de seksuele drang nog steeds de bepalende evolutionaire factor. De erotische drang tot in bezit nemen en de thymotische drang tot status in de groep hebben beide als biologisch doel de beste vrouwtjes en mannetjes te kunnen verwerven. Die leveren immers de beste nakomelingen.

Voor mannen geldt: seks met de beste vrouwen krijg je als je status in de groep hebt, dus macht, roem of bezit. Iedereen weet dat zelfs bepaald niet knappe rijke en/of machtige mannen de mooiste vrouwen kunnen krijgen.

Niet iedereen kan rijk, bekende Nederlander of machtig worden, maar in de postmoderne samenleving is er God noch gebod om de rest van ons tegen te houden om zoveel mogelijk inkomen/bezit te verwerven en daardoor een bepaalde status te verwerven tussen onze gelijkwaardigen ( ‘peers’). We geven dat voorbeeld inmiddels door aan de volgende generaties.

Eigenlijk kun je dus zeggen dat de Westerse consumptiemaatschappij ontstaan is door het verlies van de Hemel, waardoor we ons volledig aan onze evolutionaire drang overgeven via het verwerven van macht, roem, geld en bezit.

Ik verwacht maatschappelijk geen terugkeer van God. Dus zal het streven naar bezit en consumptie een van de belangrijkste maatschappelijk drijfveren blijven. Dat begint iedere nieuwe menselijke generatie van voren af aan. Alleen ouderen beperken hun consumptie omdat ze hebben ervaren dat het hen niets oplevert.

Het geldt natuurlijk ook voor de rest van de wereldbevolking, die nog maar net aan dit patroon is begonnen. Consuminderen om de plundering van onze planeet te beperken past eenvoudigweg niet bij onze natuurlijke erotische, bezitterige statusgevoelige levensdrang.

 

Deel of print dit artikel

facebooktwitterlinkedinmail