Pages Navigation Menu

Diagnose van Jihadisten: een dialoog

jihad

 

 

 

 

 

 

Dialoog tussen Hans en zijn vriend Wouter (psycholoog):

-’Die Houellebecq ziet eruit alsof ie jarenlang in een kartonnen doos heeft geslapen. A walking dead, vinjenie?’

*’Ja, hij ziet eruit als een geweldig vooroordeel, zou ik zeggen. Stikt ie overigens niet van de vooroordelen tegen de Islam?’

-’Is ie te slim voor. Maar zelfs dan, vooroordelen zijn vaak wel een belangrijk aspect van de Waarheid.’

*’En die Waarheid is…….?’

-’Dat die Jihadisten helemaal niet gedreven worden door de Islam, kom nou. Criminelen hebben ook een vlag nodig.’

*’Het zijn psychopaten denk je?’

-’Nou, als je de checklist van het internationale handboek voor psychische stoornissen, de DSM-5, erop naleest en dan de biografische gegevens van een gemiddelde Jihadist ernaast legt, dan sta je telkens weer versteld. Antisociale en Narcistische persoonlijkheidsstoornissen volop. Vooral bij de hoogopgeleide, welbespraakte  leiders, de rattenvangers van de zogenaamde Jihadstrijders.

*’Ze hebben een crimineel profiel denk je?’

-’Ja, een crimineel en/of psychiatrisch profiel is wat de klok slaat. Telkens weer hetzelfde beeld: jong, verstoorde affectieve familiebanden, ongehuwd, delinquent en/of psychiatrisch verleden met verslavingen, depressie, seksuele obsessies, chronische woede. Thrillseekers en mafkezen zijn het.’

*’Maar ze kunnen toch ook gewoon uit de hand gelopen orthodox religieus zijn?

-’Zou kunnen maar dan moet jezelf wel afvragen waarom ze zo dweperig en gewelddadig zijn geworden want dat zijn de meeste orthodoxen niet. En waarom Jihadist geworden en niet gewoon grijs pacifistisch islamiet, zoals 99% van hun ouders? Je afvragen waarom ze zich vlagzwaaiend boven de rest van de wereld uittillen. Waarom ze islamitischer willen zijn dan de gemiddelde imam. Waarom de rest van de wereld zich zo nodig aan hun zelfverklaarde superioriteit moet onderwerpen. Er komt dus kennelijk iets naast en bovenop wat hen tot fundamentalisme, tot radicalisme brengt.’

*’Wat zou dat dat kunnen zijn?’

-’Macht. Macht willen voelen, macht uitoefenen. Wat nou als je arm bent, weinig bindingsgevoel meer hebt, niet goed met mensen om kan gaan, vaak weinig opleiding hebt, seksueel gefrustreerd bent door die afgedwongen kuisheid van de islamitische meissies. En als je er dan ook noggus niet uitziet……?’

*’Dan zit je helemaal onderaan de apenrots. Dan heb je wel zin in een paar gratis maagden en een Kalasjnikov.  Dan heb je een krater aan minderwaardigheidsgevoelens.’

-’En met wat vul je die krater dan?’

*’Met meerderwaardigheidsgevoelens?’

-’Precies. Met ik-ben-beter. Niet zomaar beter maar…beter-beter. Zuiverder, slimmer, interessanter, heldhaftiger, opofferingsgezinder. Dat is het gecamoufleerde obese ego van de psychopaat en de narcist.  Moeilijk te zien voor een leek maar het heeft niks met religie of politiek te maken. Reli- en politiek fanatisme zijn de schaapskleren van boeven, losers en mafkezen.’

*’Maar alles goed en wel, wat moet je er in godsnaam mee?’

-’Politiek moet je met politiek beantwoorden. Pseudopolitiek moet je ontmaskeren als criminaliteit. Psychiatrie moet je gewoon benoemen. En moorddadige psychiatrie gecamoufleerd met de Koran, die moet je opsporen, opsluiten en, als het niet anders kan, afschieten. Jammer dan, want niks helpt. En dat opsporen kan iedereen die oplet en niet laf is. De familie, de vrienden, de imam, de leraar, de dokter, de buurman. Iedereen die denkt: nou, die slaat antisociale taal uit, die zit maar op zijn kamertje, die zit maar bij die rare baardvrienden, die ziet overal een Amerikaans complot. Van die dingen. Weet je wat ook een verslavend machtsgevoel geeft?’

*’Nou?’

-’Wapens.’

*’Nou je het zegt, da’s waar. Ik durf het haast niet te zeggen maar het was een heel opwindend gevoel toen ik jaren geleden een aantal keren met collega’s ben gaan kleiduiven schieten, met zo’n glanzende dubbelloops shotgun rondlopen. Nobody fucks with me-gevoel.’

-’Precies, het is iets heel fysieks zeggen ze. Dat balansgewicht van een AK 47 voelen, die lekker passende kolf in je hand, de weeë geur van wapenolie, het stalen klikgeluid bij het doorladen, het langs de loop door het vizier naar prooi zoeken.’

*’Hun ballen zwellen er van op denk je?’

-’Vast! Macht, seks en agressie liggen dicht bij elkaar. Vooral in een verknipt krokodillenbrein. Heel aantrekkelijk voor avonturiers, vereenzaamde meelopers, verdwaalde zingevingzoekers en andere maatschappelijke losers. En vergeet niet dat Al Qaida actief werft in gevangenissen die vol zitten met harde criminelen. Dat de Jemenitische Al Qaidaleider Awlaki een notoire hoerenloper, alcoholist en kidnapper was met vele veroordelingen, nog voordat ie terrorisme predikte. Dat op de lijken van zogenaamde heldhaftige IS martelaren vaak drugs worden gevonden. Dat IS en Boko Haram-soldaten ruim over drugs en seksslavinnen kunnen beschikken. Dat de Taliban onwetende kinderen met bomgordels op weg stuurt. Lees de studies over hen.’

*’Wat je zegt is dat extremisme niet het echte probleem is, maar gekte en criminaliteit, voor zover dat al niet hetzelfde is?’

-’Precies. Het probleem is niet de valse reli-fanatici, die zullen er altijd wel zijn. Nee, het probleem zijn wij. Dat wil zeggen degenen die hen politiek definiëren, als reli-radicaal, als extremist. Want hoe je een probleem definieert bepaald meestal ook hoe je de oplossing ziet. Zie je hen als louter politiek of religieus gedreven dan bestrijd je ze netjes met contrapolitiek en contrapropaganda, met onderhandeling en diplomatie, desnoods met het OM, politie en leger. Dan reageer je naar hun potentiële achterban met preventief integratiebeleid, met samenwerking met islamitische organisaties, met maatschappelijke discussie. Maar dat zal bij boeven en mafkezen niet helpen dus, want je blust een oliebrand niet met water.

Zie je ze als onverbeterlijk crimineel dan hoef je dat allemaal niet te doen. Dan zet je infiltranten, snipers en drones in, met straf- en oorlogswetten. En wat mij betreft ook daarbuiten, met huurlingen, als de oorlogswet je telkens belemmert ze uit te schakelen. Dan stink je niet in dat vals reli-politieke verhaal. Dan Charlie Hebdo je ze, dan zet je vooral hun persoonlijke loserverhaal breeduit op het internet. Public exposure, consequent opjagen en uitroken.’

*’En als het psychiatrie is onder dekmantel van Jihad?’

-’Dan ben je meestal gedwongen tot hetzelfde, want dit soort stoornissen laten zich zelden vrijwillig behandelen, ook niet bij westerlingen. En psychiatrische diagnoses zijn natuurlijk al dubbel taboe in de islamitische cultuur. Bovendien, ze zijn volstrekt therapieresistent omdat religie hen immuun heeft gemaakt voor eerlijk zelfinzicht. Die mafkezen kunnen zich alleen handhaven tussen gelijkgestemde mafkezen. Want de ingewikkeldheid van hun verstoorde leven kunnen ze alleen aan door er een plat en simpele moraal en levensvisie op na te houden. Eentje die hun moerassige narcistische binnenwereld nog hier en daar een beetje droog houdt.’

*’Je zou ze hun dat gestoorde narcisme, die zelfvergoding, dat vermeende heldendom willen afnemen begrijp ik?’

-’Nee, dat zal bij hen niet lukken, ze zijn al te ver heen. Maar je kunt de romantische heldenillusies van suggestibele potentiele meelopers wel proberen te bestrijden.’

*’Maar hoe?’

-’Door de gedetailleerde, zeer persoonlijke, intieme levensgeschiedenissen van Jihadisten consequent publiek te maken. Door de gore criminele en de zieke psychiatrische geschiedenissen van fanatici, haatpredikers, valse martelaren breeduit in de media te brengen. Telkens weer alle vuile was naar buiten brengen. Door op die manier de nog niet geradicaliseerden te laten zien dat het geen mythische helden zijn maar zieke losers. Door zwarte humor op hun heldenstatus los te laten. Door hun martelaarschap te ridiculiseren. Want fanatici hebben geen humor en kunnen er niet tegen als ze te grazen worden genomen. Het Buckler-effect zal ik maar zeggen.’

*’En wie moet dat doen? De overheid, de media, de goedwillende islamgemeenschap?’

-Precies, daar…..zit het werkelijke probleem. De overheid ziet het probleem door de verkeerde kant van de verrekijker, en de media in veel opzichten ook. Ze zoomen nauwelijks in op het strikt persoonlijke van aanslagplegers, ontvoerders en terreurzaaiers. Men hypt ze vooral als deelnemers van een organisatie: Sharia4, IS, al Qaida, Taliban, Boko Haram, Al-Nusra. Men analyseert ze als groep maar onderzoekt ze nauwelijks  als kwalijke persoonlijkheidsgestoorden die organisaties of islam gebruiken als dekmantel voor hun criminaliteit of gekte.’

*’De overheid en de media neemt ze als groep te serieus?’

-’Ja, omdat de overheid niet met een psychiatrische bril kijkt, alleen met een zeer beperkt strafrechtelijke benadering werkt, met zogenaamde Jihad-officieren en politie rechercheurs. Omdat ze geen psychiatrische en gedragskundige expertise in hun antiterreurcentrum inzetten. Omdat ze geen antiterreurbeleid met een psychiatrische kijk wil. Zo ging het met de RAF. En zo ging het ook in de Balkanoorlog, je reinste criminele psychopatenbendes, met een lange voorgeschiedenis van Balkan-maffia. En wat denk je van Latijns Amerikaanse guerrilla’s en Afrikaanse rebellen? Dat gaat over drugs, diamanten, olie, mensenhandel, ontvoering, verkrachting, prostitutie. Dat gaat zelden over revolutie en vrijheidsstrijd. Vrijheidsstrijders snijden geen vrouwen en kinderen open.’ Zoiets kun je alleen als je een psychopaat of psychotisch bent of onder de drugs zit.’

*’En de moslimgemeenschap, wat kan die doen? 

-’Tsja, de zwijgende moslimgemeenschap. In hen schuilt wellicht het grootste probleem. Zij durven en willen niet tussen de Jihadjager en zijn kafirprooi te komen.

See no evil, hear no evil, speak no evil.’

*’Huh?’

(zie vervolg,deel 2)

 

-

facebooktwitterlinkedinmail